TAKK SIGUR ROS EMI 28/11/2005

Δεν είναι φρόνιμο να κάνεις εισαγωγή για τους Sigur Ros, καθώς ακόμη και σχεδόν 10 χρόνια από τότε που πρωτοϊδρύθηκαν δεν έχεις καταλάβει αν ακόμη κάνουν εισαγωγή για τη μουσική που μας ετοιμάζουν. Εισαγωγή κάνουν μόνο με το ομώνυμο του δίσκου και συνεχίζουν...

Δυο τρία πράγματα όμως αρχίζουν και γίνονται δεδομένα, ενώ κοιτώντας στο search του atraktos για τους sigur ros μπορείτε να εντοπίσετε αρκετά κείμενα, που εν μέρει ολοκληρώνουν τις εντυπώσεις των συνεργατών μας. (Κάνοντας παρένθεση σας προτρέπω να θυμηθείτε το live τους στην Φρανκφούρτη το 2001 κάνοντας κλικ στο http://www.atraktos.net/article.asp?cat=8&article=1191 ή κάποιο παλαιό μας άλμπουμ review), ενώ κλείνοντας την παρένθεση σας προτείνω επίσης την παλαιότερη δουλειά τους με τίτλο μια παρένθεση…( ).

Ένα επίσης εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι είναι πολύ δημοφιλείς και αγαπητοί, με δυναμική ενός εμπορικού ποπ (!) ονόματος. Το ότι είναι από την Ισλανδία, είναι μάλλον επεξηγηματικό στοιχείο για το beyond the horizon στυλ τους.

Τι συμβαίνει τώρα με το Takk . Καταρχάς takk στα ισλανδέζικα είναι ευχαριστώ και όχι nickname από το board του avopolis. Αναρωτιέμαι αν αυτό το ευχαριστώ είναι προς τους ακροατές τους, ή είναι δικό μας ευχαριστώ για τα όσα σπουδαία μας έχουν προσφέρει.

Μια δικιά μου διαπίστωση είναι ότι η μουσική τους είναι πιο «στρωτή». Θεωρώ πως οι Sigur ros αφού κατόρθωσαν να εξαϋλώσουν τη μουσική, να την επανορίσουν με τα μεμονωμένα συστατικά της, εφαρμόζοντας μια ατμοσφαιρική προσέγγιση και προσθέτοντας συναίσθημα, προχωρούν. Και κάνουν την επανασύνθεση εξ ων συνετέθη, επαναδομώντας τη μουσική, σε ολοκληρωμένα κομμάτια, απόλυτα κατανοητά και δομημένα, χωρίς όμως να αφαιρούν το συναίσθημα και την ατμόσφαιρα των παλαιότερα εξαϋλωμένων στοιχείων. Τα τραγούδια τιτλοφορούνται στα ισλανδέζικα, χωρίς παρενθέσεις…

Σε μερικά κομμάτια υπάρχουν εξάρσεις, δυνατές φωνές στα vocals και ρυθμικά σήματα από γεμάτες κιθάρες. Αλλού πάλι χαλαρώνουν με γλυκερά φωνητικά, μερικές στιγμές λίγο κοντά στο μελαγχολικό ύφος του york και άλλοτε πολύ πιο αιθέρια, σαν να ταξιδεύουν στον βυθό της ταινίας άβυσσος. Δεν λείπουν ασφαλώς τα αέρινα κομμάτια (αυτά τα εξαϋλωμένα που έλεγα πιο παλιά), με χαρακτηριστικότερο αυτό του Advari, καθώς και το heysatan. Αλλά είναι πολύ πιο χαρακτηριστικά και εν τέλει σου «μένουν» και περισσότερο κομμάτια με συγκεκριμένη εναλλαγή σαν το gong, το glosoli και το saeglopur

Για μια ώρα και πέντε λεπτά θα αφεθούμε στον κόσμο των μουσικών των Ισλανδών, με τα έγχορδα, τα πλήκτρα και άλλα νοσταλγικά στοιχεία, με τα περίτεχνα «εν μέρει και κινηματογραφικά» περάσματα, σαν αυτά στο hoppipolla. Μελαγχολία σε μικρότερη ποσότητα και συγκαταβατική κατανόηση είναι στοιχεία που γέρνουν προς τη δικιά μας μεριά, αυτή του δέκτη. Εν κατακλείδι, η «δύσκολη» μουσική τους κάνει μια βόλτα, με βολικές στάσεις για να ανέβουν και καινούριοι επιβάτες. Οι παλιοί…έχουν κάρτα απεριόριστων διαδρομών. Τakk sigur ros.

Κυριάκος Σκορδάς