Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι κοντά μας θα’ναι. Αυτό όντως χαρακτηρίζει το comeback των φίλτατων Βέλγων Deus φέτος. Μια μπάντα με φανατικούς φίλους σε όλη την Ευρώπη, και ασφαλώς και στη χώρα μας. Το πάθος είναι όμως κάτι που ….φθείρεται με το χρόνο. Και εδώ όντως οι Deus αργοπόρησαν. Από την άλλη το συγκρότημα γνώρισε πολλές ανακατατάξεις στη σύνθεση και στο φινάλε, πάλι καλά που δεν διαλύθηκαν. Παράλληλα το επιθετικό avand garde βρήκε εκπροσώπους και αλλού.

Τις προάλλες στη Θεσσαλονίκη το Principal ήταν μια δειλή επανεμφάνιση τους. Δειλή αρχικά, καθώς κινήθηκαν στα τραγούδια του καινούριου τους δίσκου. Ενός δίσκου αρκετά καλού, που όμως έχει ελάχιστα αφομοιωθεί από το ελληνικό κοινό. Μπορεί στις αρχικές σειρές να υπήρχε ο λογικός ενθουσιασμός, αλλά στην υπόλοιπη αίθουσα, την όντως πολύ όμορφη αίθουσα του principal, o κόσμος just listening καλά τραγούδια. Κόσμο; Ε, ναι είχε, αλλά σαφώς λιγότερο από όσο περίμενα. Δεν ξέρω αν λειτούργησε το γνωστό «ελλαδικό σύνδρομο» του «ναι μωρέ τους έχω ξαναδεί» ή αν ήταν η λογική κατάληξη μιας βδομάδας όπου το κοινό στην συμπρωτεύουσα είχε να επιλέξει/μοιραστεί Stereo Mcs, Mercury Rev, Nouvelle Vague, Deus και ότι άλλο. Αλλά εντάξει ο χώρος προς το γεμάτο έδειχνε.

Από τα αξιοπρόσεκτα σημεία:

1) η πεντακάθαρη προφορά του Barman στα ελληνικά ευχαριστώ

2) η ευγενέστατη αναφορά «thank you all for waiting so long»

3) η κάπως πιο «μαζεμένη» κίνηση του βιολιστή

4) οι πολλές κιθάρες που άλλαζε ο Tom Barman

5) και το πιο χαρακτηριστικό: οι εκρηκτικές στιγμές που ζήσαμε όλοι στα παλιά και αγαπημένα. Πράγμα που ολοκάθαρα φάνηκε πως γνώριζε και καλώς τελικά χειρίστηκε το group, καθώς με πανέμορφη σειρά πέρασαν όλα σχεδόν τα αγαπημένα του ελληνικού κοινού. Δηλαδή τα for the roses, serpentine, theme for turnpike, ακόμη και το πάντα χαρωπό little arithmetics, το εκπληκτικό δεκάχρονο και βάλε σε ηλικία worst case scenario. Αναμενόμενο το encore και εκπληκτικό το τελείωμα με το suds and soda.

Η παρέα μου ήταν η καλύτερη και έτσι χόρεψα, νοστάλγησα και καταχάρηκα ένα από τα αγαπημένα μου σχήματα. Χαίρομαι που και πολλοί άλλοι το έκαναν αυτό. Μπορεί να τους έχω δει άλλες τέσσερις φορές, αλλά οι Deus παραμένουν μοναδικοί.

Κυριάκος Σκορδάς