ΝΙΚΟΣ ΞΥΔΑΚΗΣ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ 30/11/2000 ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ 4/1/2001

Μια παράσταση αφιερωμένη στη δύναμη των στίχων, ακουμπισμένη στις παρόδους της ποίησης, που συχνά σκιάζονται από τις πολυσύχναστες λεωφόρους της μελωδίας, των επιτυχιών και των σουξέ ακόμη. Εδώ είχαμε μια περίπτωση σεβάσμιας ερμηνείας και έκθεσης σε πλατύτερο κοινό πανέμορφων ποιημάτων, ενδεδυμένων με τη μουσική του Νίκου Ξυδάκη, και την ερμηνεία τόσο του ίδιου όσο και της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. *2*Μια επιτυχημένη συνύπαρξη ενός από τους καλύτερους σύγχρονους Έλληνες συνθέτες με το αποκλειστικά δικό του στίγμα, ανεπηρέαστο από την όποια εμπορική ρότα και μιας από τις καλύτερες ελληνίδες τραγουδίστριες (άσχετα από τα τραγούδια που ερμηνεύει). Η ενορχήστρωση των Γιάννη Παπαζαχαριάκη και Νίκου Καλαντζάκου (που ερμήνευε και στα πλήκτρα) ήταν μέσα στο πνεύμα της γαλήνιας προσέγγισης, οι δε μουσικοί που συντρόφευαν τόσο συναισθηματικά και προσεγμένα, ήταν μια παρέα νεαρών που χωρίς ίχνος επιτήδευσης ή τρακ μπροστά στον κιριλέ χώρο ενός μεγάρου, έπαιζαν άνετα και ευχάριστα όλα τα κομμάτια.

Ελάχιστα οργανικά μέρη, και κυρίως αποδόσεις στην ποίηση των Διονυσίου Σολομού, του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, της Σαπφούς μέσα από το θαλασσινό πρίσμα του Οδυσσέα Ελύτη, Γεώργιου Βιζυηνού, Θοδωρή Γκόνη, Μιχάλη Γκανά, ακόμη και του ίδιου του Ξυδάκη. Χωρίς συγκινησιακές εξάρσεις, χωρίς τον οίστρο που απαιτεί το χειροκρότημα του κοινού, *3*χωρίς το παρωχημένο λαϊκό στοιχείο του στυλ «τι κομματάρα είναι τούτη» απολαύσαμε ένα δίωρο πρόγραμμα, αφιερωμένο στον φωτισμό αυτών των άγνωστων αλλά πάντα γραφικών παρόδων με τις δενδρο-στιχίες της ελληνικής ποίησης.

Αξιομνημόνευτο ότι το Μέγαρο ήταν κατάμεστο, και άξιο αναφοράς το πληρέστατο και καλαίσθητο πρόγραμμα με όλους τους στίχους των ποιημάτων που επιλέχθηκαν. Ήταν μια από τις βραδυές που αξίζει να έχει τόσο η άγνωστη στο πλατύ κοινό ελληνική ποίηση, όσο και η ίδια η ελληνική μουσική.

Κυριάκος Σκορδάς