ΑΥΤΟΙ ΔΕ ΓΕΛΟΥΝΕ ΠΟΤΕ ΚΕΡΑΙΕΣ ΕΙΚΟΝΑ 13/12/2006

Μήπως δυσκολεύεστε να συντονιστείτε ή δεν έχετε καλό σήμα στις ροκ επιλογές σας; Γι’ αυτό υπάρχουν όχι οι δορυφορικές, αλλά οι δισκογραφικές Κεραίες και το cd τους «Αυτοί δε γελούνε ποτέ».

14 Οκτωβρίου 2005 στο Ξυλουργείο του Μύλου στη Θεσσαλονίκη θα εμφανίζονταν τα «Μωρά στη Φωτιά».Το support της βραδιάς ή αλλιώς το καλωσόρισμα και την προθέρμανση του κοινού, είχαν αναλάβει οι Κεραίες. Δυστυχώς κατέφθασα αργοπορημένη, με αποτέλεσμα να χάσω το μεγαλύτερο μέρος του live τους. Αντικρίζοντας όμως το κοινό να είναι κατενθουσιασμένο μαζί τους και ακούγοντας, έστω και λίγα τραγούδια τους, κατάλαβα ότι οι Κεραίες είναι καλά «δικτυωμένες» στην ελληνική ροκ μουσική.

Φέτος, τον Αύγουστο του 2006, οι Κεραίες κυκλοφόρησαν το πρώτο τους cd με τίτλο «Αυτοί δε γελούνε ποτέ», ηχογραφώντας σε ένα πλανόδιο στούντιο που δεν εντοπίζεται πάντα στη Θεσσαλονίκη με το label της εταιρείας «Εικόνα». Ακούμε στίχους που εκφράζουν οργή, παράπονο, μοναξιά, νοσταλγία αλλά και ψυχική δύναμη. Έντεκα tracks, έντεκα δικά τους μουσικά ίχνη, μας οδηγούν σε ροκ μονοπάτια με τις δεσπόζουσες και επιθετικές κιθάρες του Φώτη Παπασταύρου και του Γιώργου Ελευθέρογλου, το μπάσο του Πάρη Βαγιωνά, τα τύμπανα του Κώστα Φλωροσκούφη και με την αγγιχτική, άλλοτε παραπονεμένη και άλλοτε διεκδικητική φωνή που πηγάζει όχι μόνο απ’ το λαρύγγι αλλά και από την ψυχή του Γιώργου Ελευθέρογλου. Εάν δε γνωρίζετε τους Κεραίες, σας προκαλώ να ανατρέξετε στα ιστορικά και ιστ-ροκικά αρχεία των Ελληνιστάν, Funk-Off, Τρυπών, Εν λευκώ και Quo Vadis. Εξάλλου και οι πολύτιμοι συνεργάτες τους στα φωνητικά( Π. Πέρτσινος, Ν. Δημητριάδης, Θ. Δημητρακούδης,Θ. Μπιτζίδης και Ν.Τσαναξής έχουν σημαντικό βιογραφικό ή αλλιώς βιο-rockικό.

Παρατηρώντας το artwork του «Αυτοί δε γελούνε ποτέ»διαπιστώνουμε ότι είναι προσεγμένο, εμπλουτισμένο με φωτογραφίες του γκρουπ, αφιερώσεις, ευχαριστίες και μια μικρή ιστορική αναδρομή στο παρελθόν τους. Το εξώφυλλό τους είναι τμήμα ενός έργου ζωγραφικής, δηλώνοντας έτσι την αγάπη τους, όχι μόνο για την μουσική, αλλά και για κάθε μορφή τέχνης.

Εάν συμφωνείτε με την άποψη «το κιθαρίζειν εστί φιλοσοφείν», τότε σίγουρα ακούγοντας το «Αυτοί δε γελούνε ποτέ» θα χαμογελάσετε από ευχαρίστηση. Εγώ θα φροντίσω στο επόμενο live τους να είμαι παρούσα από νωρίς. Κεραίες, καλή σας επιτυχία! Να κλείσω εδώ με δικούς σας στίχους;

«Γιατί δε φτάνουν οι λέξεις

Κι η σελίδα τελειώνει

Να συνεχίσω στην άλλη;

Ή έχουμε μείνει στο τέλος μόνοι;»

Κωνσταντίνα Μπρατάνη
bratanidina@yahoo.gr

Atraktos.Net