MANU CHAO 12/6/2001 ΘΕΑΤΡΟ ΔΑΣΟΥΣ, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 14/6/2001

Καταρχάς πρέπει να πω ότι με κούφανε η τρομερή εμφάνιση του MANU CHAO και της παρέας του. Και αυτό συνέβη στην κυριολεξία καθώς την άλλη μέρα το πρωί βρέθηκα στο νοσοκομείο όπου μου βρήκανε βαθύ ακουστικό τραύμα στο αριστερό αυτί, *2*που πιθανόν με τα φάρμακα που παίρνω να βελτιωθεί, ώστε να απαντάω και στα φωνητικά mail σας (κάποτε...).

Πάμε στη συναυλία η οποία ήταν καταπληκτική. Δεν σας κρύβω ότι πήγα με πολύ χαλαρή διάθεση (και πιθανόν και με αρρωστημένο ψιλοσνομπισμό για τη διαφήμιση αυτής της συναυλίας), αλλά τέτοια θετικότατη έκπληξη δεν την περίμενα. Η συναυλία ήταν υπέροχη. Ο κόσμος μαζεύτηκε από νωρίς, αλλά ένα μπλακάουτ που είχε η πόλη για λίγες ώρες προηγουμένως καθυστέρησε την ώρα έναρξης κατά 1 περίπου ώρα. *3*Βέβαια αυτοί που ήρθαν πρώτοι δεν μπήκαν και πρώτοι, καθώς και για ανεξήγητο λόγο σεκιουριτάδες και άλλοι συνυπεύθυνοι επέτρεπαν την είσοδο σε αυτούς που ήταν πίσω και απέκλειαν με τα σώματά τους όλους αυτούς που είχαν στριμωχθεί μπροστά στην είσοδο. Χαζό και περίεργο γεγονός που αδικαιολόγητα εκνεύρισε πολλούς.

Λίγο πριν τις 11 βγήκαν στη σκηνή εν μέσω αποθέωσης. Πολύς κόσμος που από το ξεκίνημα της συναυλίας μέχρι και τις 2 η ώρα δεν σταμάτησε να χορεύει, τόσο στη λεγόμενη αρένα (ή πίστα χορού) όσο και σε όλες τις κερκίδες του θεάτρου Δάσους. Αποτελεί αξιοσημείωτο το γεγονός ότι από την πρώτη κιόλας νότα, και πριν καν εμφανιστεί ο MANU CHAO ο κόσμος κεντρίστηκε. *4*Σηκώθηκαν όλοι όρθιοι και δεν ξανακάθησαν.

Η όλη εμφάνιση ήταν ένα πέρασμα από τον πρόσφατο έως τον προηγούμενο δίσκο, αλλά σε πραγματικά αγνώριστες εκτελέσεις με πολύ πλούτο σύνθεσης, πρωταγωνιστικούς ρόλους σε κλασική κιθάρα ή σε τρομπέτες, έναν αεικίνητο MANU CHAO και έτερον τραγουδιστή. Ουσιαστικά όλοι τραγούδησαν πριν του καπελάτου ακορντεονίστα. Μπορεί το me gustas να απουσίασε, αλλά αυτό που με gustas mucho ήταν ασφαλώς η εκπληκτική μουσική ένεση με τις μουσικές και των Mano Negra, *5*γεγονός που όσο και αν το περιμένεις πάντα σε αφήνει άφωνο (είπαμε κουφό σε άφησε, τώρα και άφωνο, κόψε κάτι ρε Σκορδά).

Αξιοσημειωτα επίσης το κλείσιμο με ποδόσφαιρο επί σκηνής, η μουσική παρέα του MANU CHAO που ζούσε μέχρι και την τελευταία νότα, που τα έδωσε όλα, που μετέδιδε τρομερό κέφι, *6*που χρησιμοποίησε τόσα dub στοιχεία, το stage diving και ακόμη και το crowd surfing.

Βέβαια πρέπει επίσης να αναφερθούν τα συνθήματα για τους Ζαπατίστας, αλλά και ένα πανώ που υψώθηκε μπροστά από όλο το συγκρότημα που σε ισπανικά και ιταλικά (νομίζω, δεν το είδα καθαρά - ααα τώρα ούτε βλέπεις;) έγραφε λίγο πολύ ότι το εισιτήριο της συναυλίας είναι όσο το 1/10 του μισθού του Έλληνα ανειδίκευτου εργάτη.

Εν κατακλείδι και κατακαλοκαίρι μια τρομερή συναυλία σε μουσική, ένταση, κέφι και συμμετοχή του κόσμου. Απλά σούπερ.

Κυριάκος Σκορδάς