BY THE POWER OF THUNDER STEEL SEAL UNDERGROUND SYMPHONY 6/3/2007

Συνήθως κάτι τέτοια άλμπουμ πέφτουν κατευθείαν στην αντιληψή μου με το που "σκάνε μύτη" στην Ιαπωνική αγορά. Στην περίπτωση των Steel Seal ομολογώ πως πιάστηκα αδιάβαστος και καθυστέρησα κανα δύο μήνες να τους πάρω μυρωδιά!

Όσον αφορά το συγκεκριμένο γκρουπ, έχει δύο στοιχεία που δεν θα μπορούσαν να με αφήσουν αδιάφορο: Πρώτον παίζουν Neo-classical και δεύτερον,πίσω απο το μικρόφωνο βρίσκεται ο παμμέγιστος D.C. Cooper, πρώην frontman των Royal Hunt (και ένας απο τους αγαπημένους μου γενικότερα). Το μόνο αρνητικό ήταν το ότι η υπόλοιπη μπάντα αποτελείται απο Ιταλούς (ναι, είμαι εμπαθής, τι να κάνουμε?). Στις κιθάρες βρίσκεται ο Marco Valerio Zangani (δεν τον γνώριζα, για να μη λέω ψέμματα) ο οποίος χωρίς να είναι (ή να το δείχνει τουλάχιστον) κανένας Θεός, "τα χώνει" αξιοπρεπώς.

Οι Steel Seal διατείνονται πως παίζουν Hard Rockίζον Neoclassical και τα πράγματα είναι έτσι ακριβώς: Συνθέσεις με παλιομοδίτικη Hard Rock δομή (ξέρετε,αυτά τα επιμεταλωμένα Blackmore-ικά riff) και αρκετά νεοκλασικά στοιχεία. Κάπου εδώ έρχεται και κολλάει και η μέγιστη φωνάρα του D.C. που ανεβάζει τα κομμάτια τουλάχιστον μια κλάση πάνω.Δυστυχώς βέβαια η κλασική Ιταλική άνευρη Europower "πλαστικούρα" ενυπάρχει μέσα σε όλα τα παραπάνω αλλά τι να κάνουμε δεν θα μπορούσαν να ακούγονται σαν Αμερικάνοι.

Αν θα έπρεπε να βρω κάποια κυκλοφορία που να ακούγεται παρεμφερής στ’αυτιά μου θα επέλεγα τους Missa Mercuria αλλά και πάλι δε νομίζω πως αυτός ο παραλληλισμός βοηθάει και πολλούς. Εν κατακλείδι, έχουμε να κάνουμε με έναν αρκετά καλό δίσκο με εξαιρετικά φωνητικά. Προσωπικά θα τον προτιμούσα με λίγο περισσότερο "νεύρο" και όχι τόσο χαρούμενο αλλά όπως και να χει οι φίλοι του Neo-classical και του D.C. Cooper αξίζει να το ακούσουν. Κι επειδή πάντα προτιμούμε τις Ιαπωνικές εκδόσεις, να αναφέρω πως το Ιαπωνικό bonus κομμάτι "Battle’s Eve" είναι καλύτερο απο αρκετά "κανονικά" του δίσκου.

Κώστας Λιανίδης