 |
|
|
|
IMHOTEP
|
Πριν απο μερικά χρόνια, ένας καλός φίλος μου πρότεινε να ψάξω το άλμπουμ "Paradise Lost" κάποιου Ισπανού κιθαρίστα. Ο κιθαρίστας αυτός ήταν ο David Valdes και για να είμαι ειλικρινής ανησύχησα μόλις ανακάλυψα πως το παρελθόν του ήταν "σκοτεινό" (συμμετοχές σε thrash και black metal γκρούπ). Έλα όμως που το "Paradise Lost" (2002) ήταν ένα άλμπουμ ατόφιου shred guitar play στα χνάρια των Yngwie Malmsteen, Vinnie Moore, Jason Becker κ.λπ.
Απο τότε ούτε φωνή,ούτε ακρόαση απο τον αγαπητό David από τη Tarragona της Ισπανίας.. Πριν λίγο καιρό έπεσε στα χέρια μου η νέα του κυκλοφορία με τίτλο "Imhotep". Γενικά ,αν και μου αρέσει το βιρτουόζικο παίξιμο, είναι πολύ λίγα τα αμιγώς κιθαριστικά άλμπουμ που μπορώ να ακούσω ολόκληρα χωρίς να βαριέμαι και ακόμη λιγότερα εκείνα που προέρχονται απο σχετικά "νέους" μουσικούς. Οι δύο που μου έρχονται στο μυαλό τώρα είναι ο Γάλλος Patrick Rondat και ο David Valdes. Με το νέο του άλμπουμ λοιπόν καταφέρνει να παραμείνει σ’αυτή την κατηγορία αφού το "Imhotep" είναι ένας πάρα πολύ ωραίος δίσκος!
Παίξιμο που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στους τρείς μεγάλους βιρτουόζους που προανέφερα, σύγχρονος ήχος και κάποια ρυθμικά μέρη που groov-άρουν θυμίζοντας Symphony X. To album είναι γεμάτο μελωδίες και δεν κουράζει ούτε καν το μέσο ακροατή (αρκεί να μη σας ενοχλούν οι πολλές νότες ανα δευτερόλεπτο :) ). Τέλος να αναφέρω πως υπάρχουν και δύο κομμάτια απο Μπαχ ("Bouree" ,"1099 Adagio"). Δε νομίζω πως χρειάζεται να πω περισσότερα.
Είμαι σίγουρος πως το "Imhotep" θα είναι ανάμεσα στους αγαπημένους μου instrumental δίσκους για τη χρονιά που διανύουμε! Αντε ρε μεγάλε Valdes παράτα τις black metal μπάντες που παίζεις αγόρι μου και πάρε κανα τραγουδιστή να λιώσουμε!
Κώστας Λιανίδης |
Metal
