Από τις συναυλίες που πας όχι επειδή είναι "trendy", όχι επειδή "έπεσε" διαφήμιση, όχι επειδή είναι μεγάλο όνομα και "πρέπει" να πας... Πας γιατί ξέρεις ότι θα περάσεις καλά. Και όσοι παρακολουθούν τα δρώμενα της ελληνικής σκηνής το ήξεραν και βρέθηκαν στο Ξυλουργείο του Μύλου την Πέμπτη 19 Δεκεμβρίου (ναι, του 2002). Ο λόγος για την κοινή εμφάνιση δύο από τα πιο ελπιδοφόρα group της πόλης: των SCAB LEVEL και των SUGARMATE. Τα δύο group είναι από τα πολύ γνωστά στους φίλους των συναυλιών, αφού τα βιογραφικά τους μετράνε αρκετές εμφανίσεις, αλλά και στους ακροατές των ραδιοφωνικών εκπομπών που στηρίζουν τις ανεξάρτητες προσπάθειες.

Πρώτοι, αλλά με αρκετή καθυστέρηση, ανέβηκαν στο μικρό stage του Ξυλουργείου οι SCAB LEVEL. Ανέβασαν γρήγορα διαθέσεις και θερμόμετρα (καλά αυτό ειδικά το χρειαζόμασταν με το παραπάνω, αφού ήταν από εκείνες τις παγωμένες βραδιές "που φύσαγε ο Βαρδάρης" και δεν κυκλοφορούσε ψυχή στην πόλη). Το set τους είχε και ένα επιπλέον ενδιαφέρον αφού περιελάμβανε νέο υλικό. Νομίζω ότι ήταν η πρώτη φορά που οι SCAB LEVEL παρουσίασαν live τα νέα τους τραγούδια και οι εντυπώσεις όλων ήταν σίγουρα θετικές. Ο κόσμος γούσταρε και χόρευε, οπότε η μπάντα μάλλον έλαβε αυτό που λέμε "θετικό feedback".

Τη σκυτάλη πήραν οι SUGARMATE μετά από ένα μικρό break για να ρυθμιστούν τα της σκηνής αλλά κυρίως για να πάρει μια ανάσα ο ντράμερ και των δύο group. Ναι καλά διαβάσατε. Οι δύο μπάντες βγήκαν με κοινό ντράμερ, ο οποίος μάλιστα λειτούργησε άψογα και ερμηνευτικά αλλά και ως συνδετικός κρίκος.

Οι SUGARMATE χαρακτηρίζουν τη μουσική τους underground pop. Δεν ξέρω αν ο όρος μπορεί να περιγράψει αυτό που παίζουν (φίλοι των ετικετών και των κατηγοριοποιήσεων πάρτε θέση τώρα), το οποίο είναι ένα μίγμα πολλών επιδράσεων και αρκετών ρευμάτων, αλλά σίγουρα καταφέρνει να μεταφέρει το feeling. Ζωντανοί και δυναμικοί μας κέρδισαν γρήγορα και μας... άφησαν αργά (έχω την εντύπωση ότι παίξανε λίγο περισσότερο από τους SCAB LEVEL).

Η βραδιά έκλεισε (αλήθεια έκλεισε;) με τον καλύτερο δυνατό τρόπο: με DJ set από τους Groove Exploders, για αυτούς που δε θελαν να σταματήσουν να χορεύουν...

Με λίγα λόγια ήταν μια όμορφη βραδιά, για την οποία, να σημειώσουμε ότι σπουδαίο ρόλο έπαιξε και ο πολύ καλός ήχος. Χρησιμοποιήθηκαν νέα ηχεία, πέρα από αυτά που έχει το Ξυλουργείο. Ακόμα προτζέκτορες και φώτα πλαισίωσαν τα group και έδωσαν άλλο χρώμα στο live. Στοιχεία που αν μη τι άλλο δείχνει ότι τα παιδιά παίρνουν στα σοβαρά αυτό που κάνουν και φυσικά ότι είναι κρίμα να μιλάμε ακόμα για "ελπιδοφόρα σχήματα", όταν αναφερόμαστε σε τέτοια group...

Βασίλης Καραλάζος