Αν ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος παρακολουθούσε την τηλεφωνική μου συσκευή (πού τέτοια τύχη!), θα κατέγραφε την εξής συνομιλία, όπου Ε=εγώ και Φ=φίλος. Παρασκευή 19/4?απόγευμα:

Ε: Έλα, ρε μπιπ, τί κάνεις;
Φ: Καλά
Ε: Πάμε Fu Manchu, ρε μπιπ;
Φ: Μπα; Από πότε, ρε μπιπ, σε ενδιαφέρουν οι πολεμικές τέχνες;
Ε: Καλά, ρε μπιπ, είσαι τόσο άσχετος; Οι Fu Manchu είναι καθαρόαιμο αμερικάνικο rock συγκρότημα και απόψε παίζουν στο ΡΟΔΟΝ.
Φ: ’σε καλύτερα. μια άλλη φορά
Ε: Καλά, τα λέμε.

"Ζαμάν φου", σκέφτηκα κλείνοντας το ακουστικό. "Θα πάω μόνος".

Το χειρότερο που μπορεί να μου συμβεί σε μια συναυλία είναι να πάω καθυστερημένος. Ε, λοιπόν, τα κατάφερα. Ήταν 10.45 όταν εισήλθα στο ΡΟΔΟΝ και οι Fu Manchu ήταν ήδη επί σκηνής. Έπαιζαν το 2ο κομμάτι τους σύμφωνα με έναν γνωστό που συνάντησα τυχαία και φαινόταν ότι είχε μπει ήδη στο κλίμα της συναυλίας. Εγώ, αντιθέτως, όσο και αν προσπάθησα, δεν τα κατάφερα. Αυτό ίσως οφείλεται στην έντονη "αμερικανότητα" (συγγνώμη, κύριε Μπαμπινιώτη) που απέπνεε η ατμόσφαιρα. Οι περισσότεροι ωστόσο γύρω μου έμοιαζαν να περνούν καλά βλέποντας τον κιθαρίστα και τον μπασίστα να βοηθούν τον τραγουδιστή στα φωνητικά και τον ντράμμερ να τα δίνει όλα. O frontman μάλιστα φρόντιζε να αναφέρει - ανάμεσα στα άλλα - τον τίτλο του κάθε τραγουδιού και αντίστοιχου δίσκου, βοηθώντας τους όχι και τόσο ενημερωμένους - και εμένα δηλαδή - να σχηματίσουν μια πιο σφαιρική εικόνα του συγκροτήματος.

Όταν στις 11.40 αποχώρησαν από την σκηνή, αφού πρώτα μας είχαν φωτογραφήσει και ευχαριστήσει, σκέφτηκα πως θα δω το γνωστό έργο που παίζεται σε κάθε συναυλία. Το κοινό χειροκροτεί ενθουσιασμένο και οι καλλιτέχνες επανεμφανίζονται για το encore. Έπεσα έξω, όμως, γιατί ναι μεν ο κόσμος κάλεσε το συγκρότημα επί σκηνής, αλλά ο frontman ξεστόμισε την φράση "fuck U" και αποσύρθηκε οριστικά στα ενδότερα μαζί με τα λοιπά μέλη κάτω από εκφράσεις αποδοκιμασίες.

"Μα γιατί διαμαρτύρονται όλοι;" αναρωτήθηκα. Αυτό δεν είναι άλλωστε το νόημα μιας rock συναυλίας; Να ξεφεύγεις δηλαδή από τα καθιερωμένα κάνοντας την δική σου αντίσταση. Εξάλλου, το fuck u δεν είναι βρισιά, αλλά ευχή. Ή κάνω λάθος; Thanks anyway.

Κώστας Λιοντήρης

Εξωτερικός Συνεργάτης