 |
|
|
|
SHADOWS OF THE SUN
|
Μπαίνοντας στο site τους βλέπεις τρεις μαυροφορεμένες φιγούρες μέσα στο νερό. Με κουκούλες. Κάποια τελετή συμβαίνει, κάποια Λειτουργία. Στην μετά-coil εποχή οι Νορβηγοί Ulver προχωράνε μπροστά κοιτάζοντας πίσω. Και κάπως έτσι έφτασαν στις θάλασσες.
Συμμαζεμένο σε αυστηρά βινυλιακή διάρκεια (με διαφορετικά εξίσου υπέροχα εξώφυλλα για την κάθε έκδοση), οι Σκιές Του Ήλιου έρχονται να συνεχίσουν από εκεί που μας άφησε το Quick Fix Of Melancholy, πέντε χρόνια πριν. Γιατί όπως ξέρουμε, μετά την δόση έρχεται η πτώση. Ενδιάμεσα βέβαια είχαμε ένα soundtrack και ένα LP, παρακάμπτοντας όμως την χρονική αλληλουχία και υπακούοντας μόνο στην ηχητική, η μετάβαση από το ένα στο άλλο είναι ολοφάνερη. Βασισμένα κυρίως σε έγχορδες ενορχηστρώσεις, λιτούς ρυθμούς, πιάνα, λίγα πνευστά και συγκρατημένα ηλεκτρονικά στοιχεία, τα εννέα κομμάτια του δίσκου απλώνονται σαν αίμα σε νερό.
Οι στίχοι περιγράφουν μια μάλλον σκοτεινή περίοδο, χαμηλόφωνη και τραγική όπως λένε και οι ίδιοι, αλλά τα πράγματα δεν είναι και τόσο τραγικά. Το Eos (καμια σχεση με τις μηχανες της Canon) ξεκινά τον δίσκο απαλά, με τα synths να συνοδεύουν στίχους όπως “the sun is faraway, it goes in circles”, μελαγχολικό μεταθανάτιο ambient κλίμα που συνεχίζεται και στο All The Love. Στο ομώνυμο κομμάτι αναλαμβάνουν τα πιάνα, στιχουργικά ο κόσμος γκρεμίζεται, ο ήχος όμως χτίζεται και έτσι στο Let The Children Go οι φωνές από το βάθος καταλαμβάνουν σιγά σιγά όλο το προσκήνιο, για να ακολουθήσει το Solitude των Black Sabbath σαν απόηχος.
Στο ολιγομίλητο φινάλε, ο απολογισμός και η αυτοκριτική γίνεται με το What Happened, με τα βιολιά να (ξανα)παίρνουν τα ηνία. Σαν μια ορχήστρα στην παγωμένη άκρη της γης, οι Ulver στο Shadows Of The Sun φτιάχνουν την μουσική για το τέλος που πλησιάζει και την αρχή που θα γεννηθεί. Μέχρι και ο ήλιος κάποτε θα τελειώσει, θα πεθάνει, τίποτα δεν είναι δεδομένο. Και βλέποντας όλα αυτά που συμβαίνουν, όπως και όλοι μας αναρωτιούνται και αυτοί με τελευταία λόγια: What happened to us here?
Γιώργος Γoργογέτας |
Live
