Με αρκετή κούραση από την προηγούμενη επεισοδιακή ημέρα ήμουν πάλι γύρω στις 6 και κάτι έξω από το Bug ευχόμενος να μην υπάρξει και τη δεύτερη ημέρα καθυστέρηση. Μια μεγάλη μερίδα του κοινού ήρθε αρκετά αργότερα. Τελικά η καθυστέρηση του Σαββάτου αν θυμάμαι καλά ήταν γύρω στο σαραντάλεπτο χρόνος normal σε σχέση με τα όσα εκτυλίχθηκαν την προηγούμενη ημέρα. Η σαββατιάτικη μεταλλική ιεροτελεστία ξεκίνησε με τους Airged Lamh οι οποίοι είναι από τις γνωστές Ελληνικές heavy metal μπάντες και όχι άδικα. Οι Airged Lamh έχουν κι αυτοί ως κύρια επιροή τους Iron Maiden (και πώς να μην τους έχουν άλλωστε όταν ο μπασίστας τους έχει tatoo West Ham στο μπράτσο του...). Έπαιξαν περίπου μια ώρα δικά τους κομμάτια και άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις αφού ήταν δεμένοι και με πολύ καλή σκηνική παρουσία.

Οι Crystal Clear που ακολούθησαν κινούνται και αυτοί στον χώρου του Power αλλά δυστυχώς λόγω ανωτέρας βίας αναγκάστηκα να αποχωρήσω για λίγο απο τον χώρο με αποτέλεσμα να τους χάσω. Όσον αφορά τους Dream Weaver πρόκειται για μια από τις "παλιές" Ελληνικές μπάντες αφού υφιστανται περίπου 10 χρόνια και έχουν κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ ενώ ετοιμάζουν ένα δεύτερο. Σίγουρα στον χώρο που κινούνται είναι αρκετά καλοί στα τυπικά μοτίβα των Ελληνικών Power Metal συγκροτημάτων.

Κάπου εκεί ήρθε η ώρα και για τους Ιταλούς Wotan. Για να είμαι ειλικρινής,ενώ το demo τους "Thundersteel" μου αρέσει αρκετά,δεν θα μπορούσα να πω το ίδιο και για το cd "Under The Sign Of Odins Crows" το οποίο μου φαίνεται πιο εξευρωπαϊσμένο (εντάξει το Dark Centuries δεν είναι..) αλλά όπως και να χει δεν μπορώ να δεχθώ πως οι Wotan είναι τόσο καλοί όσο θα ήθελαν να τους παρουσιάσουν κάποιοι. Αυτό αποδείχθηκε και επι σκηνής. Τα Χριστούγεννα τα χιόνια με εμπόδισαν να τους δώ όμως στο φεστιβάλ τα κατάφερα. Έπαιξαν αρκετά καλα οι Ιταλοί όμως ο τραγουδιστής τους αν και είχε καλή απόδοση σε γενικές γραμμές δυστυχώς όσο και να προσπαθεί δεν μπορεί να πλησιάσει τον ακατανόμαστο,ανυπέρβλητο Eric Adams με τον οποίο κάποιοι αδαείς τολμούν να τον συγκρίνουν. Παρόλαυτα ο κόσμος γούσταρε άγρια και δεν τον εμπόδισαν ούτε τα τεχνικά προβλήματα που προέκυψαν,ούτε η κούραση και επιδόθηκε σε ανελέητο headbanging που κορυφώθηκε στις διασκευές των ManOwaR, "Revelations" και "Battle Hymn" (το οποίο σκοτώσανε αλλα συγχωρούνται γιατι ήταν απροβάριστο).

Όσον αφορά τους headliners Ostrogoth, βγήκαν και αυτοί περασμένη ώρα στη σκηνή (όχι όπως οι Elixir βέβαια..) και ήταν πραγματικά συγκινητικό να βλέπεις αυτους τους μεταλλόγερους να τα δινουν όλα παίζοντας ύμνους απ το παρελθόν...

Ecstasy And Danger, Queen Of Desire, Scream Out (προσωπικό κόλλημα), Do It Right, Samurai, τα έπη Paris By Night και Full Moon´s Eyes...

Είναι πραγματικά καταπληκτικό να βλέπουμε τέτοιες συναυλίες εν έτει 2002 όταν ο κόσμος κατακλύζεται απο εμπορικά σκουπίδια και άβουλους οπαδούς. Γι´αυτό θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια στα παιδιά που έκαναν αυτό το φεστιβάλ πραγματικότητα,ξέρετε ποιοι είστε (αν και ένας με στενοχώρησε...) και μακάρι ανάλογες κινήσεις να μαζέψουν επιτέλους περισσότερο κόσμο γιατι αξίζουν.

IF HEAVY METAL IS DEAD THEN THE DEAD WALK THE EARTH...

Κώστας Λιανίδης