 |
|
|
|
Κ. ΒΗΤΑ
|
Μόλις έξι μήνες μετά την τελευταία του εμφάνιση στη Θεσσαλονίκη, ο Κωσταντίνος Βήτα ήρθε ξανά για να μας παρουσιάσει στη σκηνή τα τραγούδια του. Το τελευταίο του ΕΡ μόλις κυκλοφόρησε οπότε ήταν μια καλή αφορμή για να τον ξαναδούμε ζωντανά. Ως support εμφανίστηκαν πρώτα οι Netrino, οι οποίοι ήτανε αρκετά ευχάριστοι και διασκεδαστικοί στις χορευτικές τους φιγούρες, αλλά φαντάζομαι ότι στο δίσκο τους θα είναι πολύ καλύτεροι από ότι στα live τους. Πολύ όμορφα ήτανε τα κινούμενα σχέδια που προβάλλονταν ως το οπτικό μέρος της συναυλίας τους, ενώ στο τελευταίο τους κομμάτι συμμετείχε και ο ΚΒ τραγουδώντας από την οθόνη. Μετά από αυτό όμως βγήκε ολοζώντανος στην σκηνή, μαζί με τον Βάιο και τον Κωστή που συμμετέχουνε στα live του, πήρε την κιθάρα στα χέρια και ξεκίνησε. Η οθόνη πίσω έδειχνε συνεχώς εικόνες από διάφορες περιπλανήσεις του μέσα στην πόλη, ένα ατελείωτο περπάτημα από το μηδέν ως το άπειρο. Κάπως έτσι λειτούργησε και η συναυλία του. Κοντεύουνε δέκα χρόνια από τότε που πρωτοάκουσα τη φωνή του και ακόμα βρίσκω καινούρια πράγματα μέσα στα λόγια του και τη μουσική του. Επέμεινε κυρίως στον τελευταίο του δίσκο αλλα και στο τελευταίο του ΕΡ, χωρίς φυσικά να αδικήσει τη Σουπερ Στελλα, οι παλμοί ανεβοκατεβαίνανε, η δύναμη της αγάπης με χτύπησε τόσο δυνατά που με μελάνιασε, τα κορίτσια καριέρας ήτανε πάλι εκεί αλλα πλέον με χρυσαφένια πρόσωπα και ειρηνικά ονόματα, το παζλ χάθηκε στον αέρα, 3000 κίτρινες μέρες περάσανε μπροστά από τα μάτια μας σε μια στιγμή, το Σάββατο βράδυ πέρασε γρήγορα και στο τέλος μόνο ακούστηκε η Κυριακή σε μια μπερδεμένη ακουστική εκτέλεση που άφησε την αθωότητα της ακόμα πιο εκτεθιμένη. Χορέψαμε, ταρακουνηθήκαμε ψυχικά και σωματικά, το κορμί μου ίδρωσε αλλά το μυαλό μου στέγνωσε. Παραμερίζοντας τελείως την αντικειμενικότητα μου, η συναυλία αυτή ήτανε μια ένεση δύναμης και ομορφιάς στον κουρασμένο μου οργανισμό. Ο Αυστροναύτης όμως απουσίασε από το σετ του Κωσταντίνου αυτή τη φορά. Ίσως βρήκε επιτέλους εκείνη την Κυριακή στην οποία ήθελε να ζήσει...
Γιώργος Γoργογέτας |
Live
