GOD IS AN ASTRONAUT 1/11/08 AN club 7/11/2008

GOD IS AN ASTRONAUT, opening: ABSENT WITHOUT LEAVE

Εκ προοιμίου και ύστερα από πολλές ακροάσεις, ξέραμε τί θα ήταν αυτό που θα διέγειρε τις αισθήσεις μας σε μια συναυλία των God Is An Astronaut. Γνωρίζαμε ότι θα βιώναμε το κλισέ του “πολυφορεμένου” τελευταία, είδους post-rock, όσο και αν οι ίδιοι απαρνούνται τον όρο. Και το κλισέ αυτό δεν ήταν άλλο, από το απελευθερωτικό ξέσπασμα, που σε οδηγούσε σε ένα παράθυρο λύτρωσης και ψυχικής ανάτασης. Ένα φως, που έδειχνε να αχνοφαίνεται από μακρυά στο σκοτάδι ενός τούνελ, όπως θα περιέγραφε και ο Torsten Kinsella, κιθαρίστας, πληκτράς και βασικός συνθέτης της μπάντας.

Ο φακός, λοιπόν, εκείνο το βράδυ, απαθανάτισε τον Torsten να γέρνει το κεφάλι πάνω από την κιθάρα του για να παράγει όλες εκείνες τις απαλές μελωδίες, που σταδιακά θα μετέδιδαν και την ετερόκλητη υφή τους. Μια υφή τόσο διεγερτική για τις αισθήσεις, που με το άγγιγμά της σε καθήλωνε σε σημείο να νιώθεις μια ευχάριστη θερμότητα αγαλλίασης.

Το κλείστρο της μηχανής ανοιγόκλεισε επίσης, τη στιγμή που ο ιδρωμένος ντράμερ άλλαζε με εξαιρετική χάρη ρυθμούς, χρωματίζοντας τους με διακριτικά στολίδια πιατινιών, ενώ ο εμπλουτισμός στον ήχο του γκρουπ, ερχόταν από το πριμαριστό μπάσο του αδερφού του Torsten, Niels. Η αισθητική της όλης εμπειρίας βέβαια, συμπληρωνόταν και από τις βιντεοπροβολές πειραματικών γραφικών (επιμέλεια του Nilels), που έδεναν κατάλληλα και συνείσφεραν στον ουτοπικό χαρακτήρα της μουσικής.

Μια μουσική που τελικά σου δημιουργούσε την έξαψη, μέσα από τη μέθεξή σου σε μια ονειρική ατμόσφαιρα, χρησιμοποιώντας ως μοναδικό μέσο επικοινωνίας, τη μουσική, χωρίς στίχους και φωνές για να καταπιαστείς.

Υ.Γ. 1) Δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο παρά της απλής αναφοράς του γεγονότος. Ο χώρος ήταν τόσο ασφικτικά γεμάτος και καταπνικτικά κλειστός με καπνό, που όχι μόνο ίδρωνες από πάνω μέχρι κάτω, αλλά έβγαζαν έξω και λιπόθυμες κοπέλες.

2) Όλα τα φωτογραφήματα της βραδιάς, χάθηκαν μαζί με τη φωτογραφική μηχανή την οποία μου έκλεψαν την ίδια νύχτα (σε μπαρ του Γκαζιού). Ήταν ο “αποτυπωτής” σπάνιων και εκφραστικών στιγμών για 40 περίπου συναυλίες. Ας είναι...

Χάρης Αποστολόπουλος