THE SONICS + THE JACKS, YESTERDAY’S THOUGHTS 7/11/2009 GAGARIN 205 11/11/2009

5o Athenaeum Cave:
THE SONICS + THE JACKS, YESTERDAY’S THOUGHTS

Μετά από μια περιπετειώδη εβδομάδα και συνεχείς μεταπτώσεις κατόρθωσα επιτέλους να παρευρεθώ στο σαββατιανό live των Sonics. Δυστυχώς δεν πρόλαβα τους Βολιώτες Jacks, οι οποίοι έχουν ξανατιμήσει με την παρουσία τους διοργάνωση του Belle Vue και συγκεκριμένα το 3^ο Belle Vue Weekender τον Ιούνιο του 2007.

Κατέφθασα ακριβώς την στιγμή που ξεκινούσαν οι Yesterday’s Thoughts . Έχοντας πάνω από δέκα χρόνια στα μουσικά δρώμενα και γνωρίζοντας καλά τι θα πει garage/psych αποτέλεσαν την καλύτερη προθέρμανση για την επερχόμενη εμφάνιση των Sonics. Τα εκρηκτικά φωνητικά του οργανίστα και οι γκαραζ- ροκ κιθάρες ξεσήκωσαν το κοινό του Gagarin, ενώ ο μοναδικός ήχος της farfisa μας μετέφερε στα βελούδινα μονοπάτια της ψυχεδέλειας των 60’s. Παίζοντας μισή ώρα και κάτι, αποχώρησαν αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις και αποδεικνύοντας ότι η εγχώρια garage/rock σκηνή έχει να επιδείξει πολλά.

Και η μεγάλη στιγμή είχε φτάσει… 12 και κάτι λίγα και οι θρυλικοί Sonics βρίσκονται επί σκηνής! Το συγκρότημα που αποτέλεσε επιρροή για πλήθος άλλων, ήταν έτοιμο να δώσει ένα live για δεύτερη βραδιά μπροστά στο σχεδόν γεμάτο(!) Gagarin. Για να πω την αλήθεια ήμουν λίγο επιφυλακτική με το συγκεκριμένο live λόγω της προχωρημένης ηλικίας των μελών, μιας και η παρουσία τους δεν έχει καμία σχέση πλέον με αυτή της ασπρόμαυρης αφίσας όπου απεικονίζονται αρκετά χρόνια πριν. Έτσι από το πρώτο κιόλας άκουσμα διαπίστωνες ότι τα φωνητικά του Roslie, αν και παθιασμένα, είχαν υποστεί την φθορά του χρόνου. Παρόλα αυτά η συνολική δυναμική του συγκροτήματος σε έκανε να τα παραβλέπεις, καθώς σιγά σιγά σε παρέσυραν τα άγρια fuzzαρίσματα της κιθάρας του Parypa, τα εκρηκτικά τύμπανα του Ricky Lynn Johnson, το σπαραχτικό σαξόφωνο του Rob Lind και το δαιμονισμένο μπάσο του Don Wilhem, ο οποίος αποτέλεσε και το highlight της βραδιάς με τα εμπρηστικά φωνητικά του. Ένα απόλυτο garage punk πανδαιμόνιο που σε έκανε να χορεύεις μέχρι τελικής πτώσεως, χωρίς να λείπει βέβαια και η μυρωδιά από την ιδρωμένη μπλούζα του διπλανού!

Όλο το Gagarin, μέχρι και οι υπάλληλοι, λικνίζονταν στους ρυθμούς των Cinderella, Have Love, Will Travel, The Hustler, Psycho, Louie Louie, Strychnine (το οποίο αποθέωσε ο Parypa με ένα φανταστικό solo) αποδεικνύοντας και στον τελευταίο δύσπιστο ότι οι ασπρομάλληδες Sonics ξέρουν καλά τι θα πει rock n’ roll. Για το encore άφησαν το Witch, ενώ ευχάριστη έκπληξη αποτέλεσε το encore πάνω στο encore με το οποίο μας καληνύχτισαν οριστικά πλέον παίζοντας το κλασσικό Long Tall Sally. Μπορεί, λοιπόν, να μην τους πρόλαβα στα νιάτα τους, αλλά τουλάχιστον τους πρόλαβα!!

Νατάσα Μαλαφούρη

Atraktos.Net