 |
|
|
|
THE STEVENSON RANCH DAVIDIANS
|
Το τετραμελές αμερικάνικο συγκρότημα των THE STEVENSON RANCH DAVIDIANS ξανακτυπά κάνοντας την έκπληξη, σαν την αναγκαστική αλλαγή που από τον πάγκο καθάρισε όλο το ματς!
Τα λέγαμε και στον προηγούμενο δίσκο τους, ότι πρόκειται για ένα σχήμα… που αν και μακριά από το βιομηχανικό μουσικό στάτους ήρθε για να μείνει..!
Εδώ είναι εκείνο το παλιό review..
Μπορεί το μακροσκελές τους όνομα να είναι μακριά από τη συνταγή των δισύλλαβων μονολεκτικών συγκροτημάτων που αποστηθίζεις εύκολα, αλλά εδώ μάλλον με τα τραγούδια τους θα κολλήσεις.
Η παρέα λοιπόν από το Λος Άντζελες ξανακτυπά με μια σούπερ 10άδα τραγουδιών. Λέω τις μαγικές λέξεις (που έχουν κάνει μάγια και πιάνουν …μόνιμα σε μένα, δηλ. green on red…) και αφήνομαι σαν τον Τζεπέτο στην κοιλιά της φάλαινας. Ακουστική κιθάρα με ηλεκτρικό ήχο… ανεβοκατεβάσματα σε πανέμορφα αρπίσματα, μικρά ντέφια να κρατάνε το τέμπο. Από την άλλη ξανά οι Stone Roses (όπως και στο 1ο άλμπουμ) συνειρμικά παρόντες σε αυτές τις φευγαλέες νεοψυχεδελικές βολτίτσες.
Αλλά το κλου είναι με διαφορά ο τραγουδιστής, ο Dwayne . Μια σπουδαία εκφραστική φωνή απ΄αυτές που το ελληνικό κοινό μπορεί να λατρέψει. Από αυτές που σου θυμίζουν… Johny Cash, Siver Hoyem (των Madrugada)… και γενικά φωνές από πανέμορφα σχήματα όπως οι Devastations, Dears, Triffids και όταν η φωνή κατεβαίνει σε πιο χαμηλές νότες ακόμα και τον Ian Brown. Αυτό το στοιχείο, που δεν είναι μοναδικό αλλά είναι ξεχωριστό σε κάνει από την αρχή να λατρέψεις αυτά τα τραγούδια. Από αυτά που το πάλαι ποτέ alternative κοινό ονειρεύεται να τα βάλει τέρμα και να ταξιδέψει με το αμάξι, σαν κακέκτυπο απωθημένου mainstream μυθιστορήματος.
Αυτό λοιπόν είναι που έχει ο δίσκος και τον κάνει ατμοσφαιρικό, μελαγχολικό αλλά και μελωδικό και αέρινο. Χρώματα σκοτεινά με ολιγόφωτα περάσματα, θρησκευτικής ευλάβειας και εγωιστικής εσωστρέφειας. Αν έως τώρα δεν τους πέτυχες μπροστά σου, με αυτόν εδώ τον δίσκο θα τους αγαπήσεις πολύ εύκολα, σαν το τοπίο που θες να κρατήσεις σε καρτ ποστάλ.
Κυριάκος Σκορδάς |
Foreign Office
