ΕΡΩΣ, Ο ΔΑΙΜΩΝ Θεανώ Αμοιρίδου 3/12/2000

Μια συνύπαρξη αξιόλογων και καταξιωμένων θεατρικών έργων που πραγματεύονται το ζήτημα του έρωτα σε καθαρά μηδενική βάση, από το εναρκτήριο σημείο διαλόγου και προβληματισμού.

Τα έργα αυτά είναι

η ΦΙΛΟΝΙΚΙΑ, του Μαριβώ, (μετάφραση Μαρία Ευσταθιάδη)

το Δεν Παίζουν Με Τον Έρωτα, του Μυσε (μετάφραση Χριστίνα Παρίση)

και Η ΣΥΛΛΟΓΗ του Πίντερ (μετάφραση Παύλος Μάτεσις).

Την 17η Νοέμβρη που τιμήσαμε το Πολυτεχνείο, και είδαμε την παράσταση, το τρίτο έργο, η Συλλογή, δεν παίχθηκε.

Η φιλονικία παρουσιάσθηκε με τρόπο τραγικό και διασκεδαστικό, χάρη και στις πολύ καλές ερμηνείες και απέσπασε εύκολα το ζεστό χειροκρότημα. Απλά βήματα ορισμού της αγάπης, της ανάγκης να δοθείς, να αφοσιωθείς, αλλά και τις εγγενείς αδυναμίες μιας τέτοιας ιδεατής κατάστασης, που μπορεί να ανατρέψει τα πάντα, άσχετα με τις όποιες καλές προθέσεις. Προθέσεις που χαλιναγωγούν και χαλιναγωγούνται από την συνεχή ροή της αλήθειας και του ψέματος.

Το Δεν παίζουν με τον Έρωτα, πιο κλασικό θεατρικό, προτρέποντας σε πρωταγωνιστικές δυνατές ερμηνείες, δημιουργεί τις κατάλληλες συνθήκες για παρακολούθηση μιας αφήγησης και μιας σύγκρουσης, που από την αρχή έχει επιλεχθεί ότι κανείς δεν θέλει να νικήσει τον άλλο, παρά μόνο να βγεί κερδισμένος από την δικιά του ατομική εσωτερική σύγκρουση.

Η θεατρική ομάδα και όλοι γενικά οι συντελεστές δημιούργησαν μια νεανική και φρέσκια προσέγγιση στα δυσκολοθώρητα, και το έκαναν με επιτυχία, με καινοτομίες και θα έλεγα και με άνεση, καταθέτοντας κάτι το ξεχωριστό και με δικιά του ταυτότητα.

Κυριάκος Σκορδάς