WE ARE THE BOGGS WE ARE THE BOGGS Arena Rock / Rykodisc / Hitch Hyke 7/4/2003

Όταν πήρα το δισκάκι των Boggs στα χέρια μου και χωρίς να έχω ακούσει τίποτα γι αυτούς, παρατήρησα το εξώφυλλο του δίσκου. Τέσσερις άντρες και δυο γυναίκες με ένα στυλάκι που παραπέμπει σε αυτό των Strokes και των BRMC. Το γεγονός μάλιστα ότι ο ένας από αυτούς διαβάζει ένα περιοδικό με εξώφυλλο τους Strokes με οδήγησε αυτόματα στο συμπέρασμα ότι έχουμε να κάνουμε με μια μπάντα που κινείται στον ίδιο χώρο με τα δύο προαναφερθέντα συγκροτήματα.

Τελικά, όμως, καταρρίπτεται η ρήση των κινέζων που λέει ότι μια εικόνα αρκεί όσο χίλιες λέξεις! Ή κατά παράφραση, όσο χίλια ακούσματα. Ο ήχος που άκουσα από το cd player ήταν το τελευταίο πράγμα που περίμενα. Οι Boggs θα μπορούσαν να λέγονται Bogues (από τους Pogues!) και ο τραγουδιστής τους Shane McGowan, μιας που με δυσκολία θα καταλάβετε αυτά που τραγουδάει! Στο We Are The Boggs We Are θα έρθετε σε επαφή με τον καθαρά παραδοσιακό ήχο της country και του bluegrass, έναν ήχο που οι Boggs φαίνεται να έχουν αφομοιώσει πλήρως παρά το νεαρό της ηλικίας τους.

Για να κατανοήσετε περισσότερο τι θα ακούσετε εδώ μέσα σκεφτείτε την ταινία O Brother, Where Art Thou? και το soundtrack της. Άνετα κάποιο από τα είκοσι κομμάτια των Boggs θα μπορούσε να συμπεριληφθεί εκεί μέσα. Οι τέσσερις μουσικοί (μιας που τελικά οι δύο κοπέλες συμμετέχουν μόνο στα φωνητικά σε δυο κομμάτια) φαίνεται να έχουν ακούσει τόση πολλή country που έχουν ταυτιστεί μαζί της! Μάλιστα, καταφέρνουν σε πολλά τραγούδια να κάνουν φανερή τη σχέση και την προέλευση της συγκεκριμένης μουσικής από την παραδοσιακή ιρλανδέζικη μουσική!

Δε νομίζω, βέβαια, ότι πολύς κόσμος στη χώρα μας είναι έτοιμος να συγκινηθεί από μαντολίνα και μπάντζα, από σπιρούνια και σέλες (!), και τέτοια πράγματα. Το άλμπουμ όμως είναι καλό. Θα μπορούσε να είναι και καλύτερο, αν περιοριζόταν στα 35 με 40 περίπου λεπτά η διάρκειά του. Τα 58 λεπτά είναι πολλά. Εξάλλου, το πολύ το Κύριε Ελέησον, το βαριέται και Παπάς! Και αυτή η ρήση των Ελλήνων προς το παρόν δεν φαίνεται να καταρρίπτεται…

Κώστας Παπασπυρόπουλος