Όπως σας είχα αναφέρει και στο review μου για τη συναυλία των Misfits στην Αθήνα, η Θεσσαλονίκη με έχει… προικίσει με το κακό συνήθειο να πιστεύω ότι και στην πρωτεύουσα οι συναυλίες ξεκινούν αργά. Έτσι, το βράδυ της Κυριακής 1 Ιουνίου έφτασα στο Free 2 Go Club 22 περίπου στις 23.30 με σκοπό να παρακολουθήσω ολόκληρη (!) τη συναυλία των Matisse με τους Film.

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι Film δεν είχαν κανένα σκοπό να περιμένουν εμένα για να ξεκινήσουν, οπότε είχα την τύχη να απολαύσω μόνο τρία τραγούδια του αθηναϊκού συγκροτήματος. Παρόλο που το δείγμα δεν υπακούει στους κανόνες της στατιστικής και παραείναι μεροληπτικό (!), έχω τη βεβαιότητα πως οι Film είναι ένα εξαιρετικό γκρουπ, με πολύ καλή σκηνική παρουσία (εν μέρει οφείλεται και στην τραγουδίστριά τους) και σίγουρο μέλλον. Εξάλλου, το πρώτο δείγμα της δουλειάς τους που έχει έρθει στα αυτιά μου κρίνεται παραπάνω από επαρκές για ντεμπούτο.

Αφού βεβαιώθηκα ότι η συναυλία δεν είχε γενικά τελειώσει, παρήγγειλα το ποτό μου και περίμενα τους Matisse. Στην αναμονή μου αυτή διαπίστωσα πόσο όμορφος χώρος είναι το Club 22, με πολύ ωραίο φωτισμό και διακόσμηση, και αναλογίστηκα πως μάλλον δεν έχω παρακολουθήσει ξανά ελληνικά συγκροτήματα σε τόσο καλή αίθουσα. Μακάρι να μπορούσαν να γίνονται όλες οι συναυλίες σε ανάλογα μέρη. Σωστή η επιλογή των παιδιών της ομάδας Fresh &Yellow που διοργάνωσε το πάρτι.

Με τις σκέψεις αυτές πέρασε η ώρα και ανέβηκε η κουρτίνα για την εμφάνιση του άλλου πολύ ελπιδοφόρου αθηναϊκού σχήματος, των Matisse. Ο ήχος τους ήταν εμφανώς πιο βρώμικος από αυτόν των Film και κινήθηκε σε πιο ροκ μονοπάτια. Τα έξι μέλη του συγκροτήματος - για ένα τραγούδι έγιναν και εφτά -  βρέθηκαν στη σκηνή για περίπου 50 λεπτά, τα έδωσαν όλα, έπαιξαν όμορφα και άξια κέρδισαν το χειροκρότημα του αρκετού κόσμου που βρέθηκε στο Club 22. Παρόλα αυτά, έχω την αίσθηση πως παραείναι πολλοί για ένα ροκ συγκρότημα. Δεν θέλω να δημιουργήσω ίντριγκες μεταξύ των παιδιών, αλλά ο ήχος που έβγαλαν μπορεί να βγει άνετα και από τέσσερα άτομα. Ίσως, να έπρεπε να μειωθούν σιγά σιγά (εσείς παιδιά ξέρετε ποιοι πρέπει να αποχωρήσουν!).

Με αυτή την εντύπωση αποχώρησα από το όμορφο club, έχοντας όμως απολαύσει από κοντά δύο από τα καλύτερα νέα γκρουπ της χώρας. Για να αποδειχθεί και πάλι το γεγονός, ότι τώρα που η ελληνική σκηνή βρίσκεται – υποτίθεται – σε ύφεση, διανύουμε μια από τις πιο δημιουργικές περιόδους της. Ίσως, γιατί και πάλι κινείται πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας.

Κώστας Παπασπυρόπουλος