 |
|
|
|
A STANGELY ISOLATED PLACE
|
Μια ονειρική διαδρομή είναι η νέα δουλειά του URLICH SCHNAUSS. Ο Γερμανός αυτός μουσικός που προσπαθεί να μεταφέρει σε απτή μορφή την ανήσυχη πειραματική του έκφραση.
Μετά το ντεμπούτο του με το far away trains passing by, η νέα του δουλειά φαίνεται να καταλήγει κάπου, στο A STANGELY ISOLATED PLACE. Ηλεκτρονικοί ήχοι, φορτωμένοι με δεκάδες samples όπου κυριαρχεί μια μελωδία από πλήκτρα που πατά σε ευρύτατους space χώρους. Το beat δεν λείπει και αρκετές φορές παρέα με κάποιο μπάσο όπως στο κομμάτι on my own ή την κιθάρα όπως στο blumenthal αποκτά ένα πανέμορφο ροκ χαρακτήρα, πολύ κοντά στο lo-fi, στο post ή ακόμη και στον ευρύτατο χώρο πιο ποπ σχημάτων.
Μου είναι δύσκολο να ακούσω αυτή τη μουσική χωρίς να τη συνοδεύσω με εικόνες και χαίρομαι που ακόμη δεν έχω δει κάποιο video clip του URLICH SCHNAUSS ώστε η σκέψη να περιοριστεί σε αυτό που ο κάθε σκηνοθέτης θα ήθελε να την κλείσει. Γιατί κακά τα ψέματα, όσο καλό κι αν είναι ένα video clip δεν παύει να αποτελεί την τροχοπέδη της σκέψης μας, την χειραγώγηση της φαντασίας και την επίπλαστη ψευδαίσθηση μιας ιλουστραρισμένης κονσερβοποιημένης έκφρασης. Για τον ίδιο λόγο όσο πετυχημένα και αν ήταν τα βιντεάκια των godspeed ή άλλων στις συναυλίες, ήταν παρεμβατική περιοριστική επίδραση του νου.
Συναισθηματική έγερση σε ένα παράξενο απομονωμένο χώρο, όπως προδίδει και ο τίτλος του album. Δεκάδες ήχοι, ακόμη και φυσικών στοιχείων ώστε συχνά να ομιλείς για την ατμοσφαιρική μουσική που απαντά στη μαζική κατανάλωση των new age ήχων. Συχνά η δομή των κομματιών γίνεται πολύπλοκη και λαβυρινθική αλλά δεν παλινδρομεί. Καθώς η νέα χιλιετία αποκτά σιγά σιγά το δικό της δέρμα, το soundtrack αυτής της μετεξέλιξης είναι εδώ.
Το ότι σε αρκετά κομμάτια υπάρχει η γλυκιά παρουσία γυναικείων φωνητικών, από την Judith Beck , ο πειραματισμός γίνεται ακόμη πιο ευχάριστος. Στο τέλος όμως όταν θα βγει ο νοητικός λογαριασμός, του τελικά τι ακούσαμε και τι σας χρωστάμε, η απόδειξη θα έχει τυπωμένη τη λέξη «μελαγχολία»
Κυριάκος Σκορδάς |
Foreign Office
