ΜΗΔΕΙΑ του Μποστ Θανάση Παπαγεωργίου Θεατρική Εταιρεία ΣΤΟΑ & ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης 1/8/2003

Συνεργασία: Θεατρική Εταιρεία ΣΤΟΑ & ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης

ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟ.

Νομίζω ότι αυτή είναι η κυρίαρχη σκέψη μετά από την παρακολούθηση αυτής της μοναδικής παράστασης. Ο ειρμός και η πλοκή που δημιούργησε το κείμενο του Μποστ (Χρύσανθος Μποσταντζόγλου) έχουν καταστήσει αυτό το έργο αξεπέραστο. Λίγα μόλις χρόνια από τον θάνατό του, το κείμενο, οι σκέψεις, το πηγαίο χιούμορ, ο κυνισμός και η διακωμώδηση παραμένουν τόσο φρέσκα, σαν να γράφτηκαν όλα μόλις χθες.

Από εκεί και πέρα αρχίζει η πλαστική επέμβαση του Σκηνοθέτη Θανάση Παπαγεωργίου και η δουλειά των υπολοίπων συντελεστών. Σε ένα μισογεμάτο προς μισοάδειο Θέατρο Δάσους παρακολουθήσαμε μία εκπληκτική παράσταση.

Χιούμορ που πέτυχε το στόχο που πάντα έθετε ο Μποστ «οι θεατές περισσότερο να χαμογελάνε και λιγότερο να χαχανίζουν» μας δημιούργησε εξαίρετη ευφορία. Ευφορία βασισμένη σε μια από τις πιο τραγικές ιστορίες της αρχαίας μας δραματουργίας.

Αυτό το τολμηρό εγχείρημα, που έντονα παλαιότερα επικρίθηκε, επικρίνει τους επικριτάς, προβληματίζει τους κριτάς και ελευθερώνει τους θεατάς για μια άλλη οπτική γωνία της πλοκής.

Ευκαιρίας δοθείσης, καυτηριάζεται η νεοελληνική πραγματικότητα με πιο σικάτο τρόπο από ότι οι σύγχρονες αριστοφανικές μεταφορές και ουσιαστικά εξαϋλώνεται η τραγικότητα της φόνισσας Μήδειας, μέσα από συνεχείς παρερμηνείες, ολίγον διαφορετικές από τις «στάνταρντ» τραγικές ειρωνείες. Από μηχανής θεός δεν εμφανίζεται, αλλά μια μικρή σελίδα που μοιράζει ως φεϊγφολάν ο χορός στους θεατές ολοκληρώνει την ανατροπή της ιστορίας.

Ο χορός είναι πραγματικά διασκεδαστικός, με πανέξυπνο παίξιμο, κινήσεις και επιτυχημένες απόπειρες αυτοσαρκασμού. Όμορφα τραγούδια σε μουσική Βασίλη Δημητρίου, ευφάνταστες μεταφορές γνωστών λαϊκών ασμάτων, άπλα στα σκηνικά και προσεγμένες χορογραφίες αποτελούν επιπλέον στοιχεία για την επιτυχία αυτής της παράστασης.

Και η ΜΗΔΕΙΑ; Ανυπέρβλητη ερμηνεία από τη Λήδα Πρωτοψάλτη , με κωμικοτραγικό ξεδίπλωμα μιας δεδηλωμένης αμετανόητης πράξης. Μια συμπαθεστάτη φονισσα! Παρέα με έναν σπουδαίο Θανάση Παπαγεωργίου ως Τροφό. Πραγματικά όμως όλοι οι ηθοποιοί έδειχναν πόσο ελεύθερα και άνεταέβγαινε η ερμηνεία τους

Η ρίμα των διαλόγων και ο γλαφυρός λόγος με έκανε συνειρμικά να θυμηθώ τον Σουρή που μικρός μου διάβαζε ο μπαμπάς μου. Κάπως ανάλογα και το κείμενο του Μποστ σατιρίζει τον υπέρμετρο μελοδραματισμό στις παρουσιαζόμενες αρχαίες τραγωδίες, ενώ οι τραγικά κουφές σκηνοθετικές επεμβάσεις (σε laptop γράφει ο Ευριπίδης, στο κινητό μιλά η Μήδεια, με μηχανή έρχεται ο Ιάσων, με ηλεκτρικό σκουπάκι καθαρίζεται το παλάτι, κλπ) αποσυνθέτουν τη ΜΗΔΕΙΑ και κατάλληλα την αναμορφώνουν, τη διαμορφώνουν αλλά στην ουσία τίποτε της δεν παραμορφώνουν!

Ηθοποιοί: Λήδα Πρωτοψάλτη (Μήδεια), Θανάσης Παπαγεωργίου (Τροφός), Παύλος Ορκόπουλος (Ιάσων), Ηλίας Κατέβας, Ευδοκία Σουβατζή, Νίκη Χατζίδου, Ελένη Κουλουριώτη, Εύα Καμινάρη, Ανδριανή Τουντοπούλου, Βέρα Χατζηιακώβου, Αλέκος Κούρος, Χριστόδουλος Στυλιανού, κ.ά

Χοργραφίες: Μαρία Αλβανού

Κουστούμια, σκηνικό: Λέα Κούση

Κυριάκος Σκορδάς