FAREWELL SORROW ALASDAIR ROBERTS ROUGH TRADE 14/10/2003

Δεύτερη κατάθεση ψυχής για τον ΑLASDAIR ROBERTS. Αυτές οι rock-folk κυκλοφορίες ενώ εκ πρώτοις φαίνεται ότι αφορούν όλους αυτούς που αγαπούν την πολιτιστική παραδοσιακή μουσική της Μεγάλης Βρετανίας, τελικά καταφέρνουν και συγκινούν και εμάς τους άλλο-βαρβάρους!

Με μια κιθάρα και με μια εκφραστική μελαγχολικότατη σπαρακτική ερμηνεία η δωδεκάδα των τραγουδιών κατακυριεύει τον χώρο και τη σκέψη μας. Η ηγετική φυσιογνωμία των Appendix Out, μετά το εξίσου καλό The Crook of My Arm ξανακεντρίζει τη μουσική μας ρότα.

Τραγούδια με μεγάλη ομοιογένεια, ευγένεια και λυτρωμένη εσωτερική παθογένεια, με γοήτευσαν και με κέρδισαν με την απλότητα. Δυστυχώς, όπως είναι αντιληπτό, δεν έχω σχέσεις μη την folk καμιάς από τις περιοχές της Βρετανίας που έχουν τα δικά τους αυτόνομα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα (Σκοτία, Αγγλία, Ουαλία, Ιρλανδια..). Μπορεί το FAREWELL SORROW, με τον τόσο έκδηλο ποιητικό του τίτλο, να μην είναι για την premier league, αλλά αν είστε λάτρης του στοιχήματος όλων των κατηγοριών ποντάρετε στον Alasdair Roberts. Καλή η απόδοση και παίζεται και με μονό στοιχηματισμό, στον δικό σας αγώνα για να βρίσκετε δίσκους που μπορεί να αποκτήσουν συνδετική έννοια με την πορεία της καθημερινής ζωής σας.

Παρακαλώ μην συνδέετε τη λέξη folk με συντηρητική προσέγγιση των πραγμάτων, καθώς συχνά τέτοια ακούσματα απελευθερώνουν την σκέψη σας, πέρα από τον ερωτισμό και τον στοχασμό των τραγουδιών. Η λυρικότητα της μουσικής έχει αυτό το πλεονέκτημα, είναι γενεσιουργό στοιχείο της σκέψης, στοιχείο που τόσο έχει κατακρεουργηθεί από το μονοσήμαντο χαρακτήρα των videoclips. Ρίξτε μόνο μια ματιά στο εξώφυλλο, για να πάρετε μια μίνι αίσθηση του χώρου και αφεθείτε. Μπορεί ο Will Oldham να έχει προ πολλού κυριαρχήσει σε αυτό το ροκ ιδίωμα, αλλά υπάρχουν βλέπετε επάξιοι υπασπιστές, με αυτόνομη σπουδαία δημιουργική παρουσία

Κυριάκος Σκορδάς