A QUICK FIX OF MELANCHOLY EP ULVER Jester Records 10/11/2003

Απίστευτοι. Οι Ulver είναι απλά απίστευτοι. Είκοσι τρία λεπτά κρατάει το ΕΡ αυτό, αλλά είναι πολύ περισσότερο από μια γρήγορη δόση μελαγχολίας. Τα τελευταία δέκα χρόνια οι Ulver έχουν μεταπηδήσει με μαεστρία από το ένα μουσικό είδος στο άλλο, ξεφεύγοντας από τα στενά όρια του μαυριδερού metal από όπου και είχανε ξεκινήσει. Πλέον το να χαρακτηρίσεις την μουσική τους με τους σύγχρονους μουσικούς όρους που εφευρίσκουν οι μουσικοκριτικοί είναι τόσο περιοριστικό που φαντάζει απλά ηλίθιο. Από το παρανοϊκό μείγμα Themes From William Blake’s The Marriage Of Heaven And Hell - όπου και κάνανε ουσιαστικά την μεγάλη μουσική τους στροφή - μέχρι το μεγαλείο του Perdition City και την αριστουργηματική καταθλιπτική κλειστοφοβία του Lykantropen Themes (soundtrack για την ομώνυμη νορβηγική ταινία μικρού μήκους) η απόσταση είναι τεράστια, αλλά αξίζει να την περπατήσετε περισσότερο από κάθε άλλη μπάντα.

Υποπτεύομαι ότι για τη δημιουργία του ΕΡ αυτού κάτι εξώκοσμο πρέπει να συνέβη. Δεν εξηγείται αλλιώς. Κάποια τελετή έγινε και το πνεύμα του Beethoven, του Vivaldi και του Wagner μπήκε μέσα στα samplers των Ulver. Με το που ξεκινάει το Little Bird Blue και σκάνε μύτη τα βιολιά και όλα τα άλλα έγχορδα καταλαβαίνω ότι για άλλη μια φορά πρέπει να ξεχάσω ότι ήξερα για τους Ulver. Πρέπει να τους ανακαλύψω πάλι απ’ την αρχή. Τα φωνητικά μπαίνουν και τα ίδια ισχύουν και για φωνή του Garm. Μαθήματα όπερας έκανε; Ελάχιστοι τραγουδιστές έχουνε κάνει τέτοια πορεία στο χρόνο, εξελίσσοντας την φωνή τους και την ερμηνεία τους πέρα από κάθε όριο. Σκοτεινή όπερα; Γοτθική κλασσική μουσική; Βlack electronica; Άντε βγάλτε άκρη τώρα. Το Doom Sticks που ακολουθεί με κάνει να νομίζω ότι ο καρυοθραύστης είχε έναν παραμορφωμένο δυσλειτουργικό αδερφό, που όμως μέσα του ήτανε ο πιο υπέροχος άνθρωπος. Τα φωνητικά του Garm επιστρέφουνε στο Vowels και είναι απλά συγκλονιστικά. Το ίδιο και τα στακάτα τσέλα στο τέλος του κομματιού. Για κάποια milliseconds νόμισα ότι ακούω αντρικές εκτελέσεις των γυναικείων κομματιών των Dead Can Dance. Και το Eitttlane που κλείνει το ΕΡ απλά κλείνει την πόρτα με δύναμη. Για να μην υπάρχει απολύτως τίποτα άλλο στο μυαλό μας παρά μόνο ο απόηχος των λύκων.

Ήδη έχει κυκλοφορήσει και το soundtrack που έχουν κάνει για το Svidd Neger, μια άλλη νορβηγική ταινία. Ποιος ξέρει τι θα ακούσουμε εκεί. Και στην επόμενη χρονιά βγαίνει και το κανονικό studio album τους. Μιας και θα λείπω, βάλτε το ήδη πρώτο για το 2004.

Γιώργος Γoργογέτας