THE INNER CIRCLE OF REALITY TIME REQUIEM 5/4/2004

Εδώ είμαστε! Τα έχουμε ξαναπεί για τους Σουηδούς Time Requiem , όταν κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο ομώνυμο άλμπουμ τους. Το συγκρότημα αυτό είναι η φυσική συνέχεια των Majestic του “ Trinity Overture ” μόνο που το πρώτο άλμπουμ τους διέφερε αρκετά από τους Majestic.

Ο Richard Andersson , αυτός ο υπερηχητικός πληκτράς, που κινεί τα νήματα πίσω από τις μπάντες αυτές, αποφάσισε με τους Time Requiem να την κάνει πιο progressive την υπόθεση, με αποτέλεσμα το πρώτο άλμπουμ του γκρουπ να είναι ένα Neo-Classical /Progressive όργιο. Εξ άλλου τις πιο «εύπεπτες» εμπνεύσεις του τις έριξε στους Space Odyssey . Τώρα όσον αφορά το καινούριο δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος, οφείλω να παραδεχθώ πως έχει ένα πιο προσωπικό ύφος από το αυστηρά Malmsteen/Symphony X του πρώτου (αυτό το κουπλέ και το ρεφρέν του “Rising Force” το είχανε «ξεπατώσει» πάντως) και ταυτόχρονα ακούγεται λιγότερο σαν ένας δίσκος επίδειξης και περισσότερο σαν ένα άλμπουμ ουσίας.

Βέβαια αυτό δεν σημαίνει πως η μπάντα έχασε τον Neo-Classical/Prog χαρακτήρα της. Το κάθε άλλο. Απλά οι συνθέσεις έγιναν λίγο πιο μικρές και λιγότερο πολύπλοκες. Τώρα από κει και πέρα είναι και θέμα γούστου του καθενός, πόσο μαζόχας είναι :P . Εγώ πάντως αν και είμαι αρκετά, οφείλω να παραδεχτώ πως το “ Inner Circle Of Reality ” είναι μάλλον πιο ώριμο άλμπουμ και το συνιστώ ανεπιφύλακτα σε όλους τους φίλους νεοκλασικούς. Η γιαπωνέζικη έκδοση περιλαμβάνει το bonus “ Voulez Vouls ” που δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο..

Κώστας Λιανίδης