KILL OR BE KILLED BIOHAZARD Sound & Vision 29/12/2002

Από τις πρώτες δυνατές κυκλοφορίες του 2003. Η νέα δουλειά των BIOHAZARD κυκλοφορεί στις 27 Ιανουαρίου (μια βδομάδα αργότερα στην πατρίδα τους) και τιτλοφορείται KILL OR BE KILLED, κάτι σαν τας εβραϊκάς αποψεις, "οφθαλμόν αντί οφθαλμού". Δεν ξέρω αν βγάζει μάτια αλλά σίγουρα θα κάνει πολλούς να τους βγάλουν το καπέλο.

Πολλά από αυτά τα κομμάτια τα πρωτακούσαμε και στις πρόσφατες εκπληκτικές εμφανίσεις των BIOHAZARD στην Ελλάδα. Σαν συνολική εκτίμηση υπάρχει τρομερή ένταση στις εκτελέσεις και στα "λιοντάρι που βρυχάται" φωνητικά. Τα never forgive never forgive, το ομώνυμο με τις πολλές εναλλαγές αν και διαρκεί μόνο 2,5 λεπτά!, το hallowed ground και το beaten senseless ξεχωρίζουν.

O δίσκος ξεκινά με ένα intro 27 δευτερολέπτων, που σιγοπαίζει όπως η φωτιά στο σπίρτο πριν μπει το κομμάτι world on fire. Τα τύμπανα είναι πρωταγωνιστικά και με ξερό ήχο, ώστε να είναι ακόμα πιο κοντά στο hardcore. Και αυτό είναι ένα στοιχείο από τη νέα δουλειά των BIOHAZARD, καθώς όλα συγκλίνουν στο καθαρόαιμο hardcore. Υπάρχουν εμετικοί λαρυγγισμοί, κιθάρες που αφηνιάζουν αλλά ξέρουν κάποιοι να τις χαλιναγωγούν, καταιγιστικός και γεμάτος ήχος όπως στο heads kicked in, γρήγοροι ρυθμοί. Τα brutal φωνητικά αφήνονται να κυριαρχούν ακόμα και όταν υπάρχουν και δεύτερες φωνητικές που συνθηματολογούν ή φωνάζουν heah heah δυνατά στο μικρόφωνο.

Εδώ οι BIOHAZARD έχουν αφήσει σχεδόν στην άκρη κάθε rap στοιχείο καθώς όταν η φωνή γίνεται αργή και μπάσα είναι ικανή να δώσει την ανάσα στο ρυθμό ενός τέτοιου group. Και αυτό δείχνει μια ξεκάθαρη στροφή του group, καθώς το ιδίωμα σκληρού rock/metal/hardcore με hip-hop είναι εδώ και χρόνια στην κορφή. Δεν ξεχνάμε όμως ότι οι BIOHAZARD είναι από τα πρώτα συγκροτήματα που το επιχείρησαν επιτυχημένα πριν από χρόνια ώστε κορεσμένοι πια γύρισαν στο καθαρόαιμο και σκληρό hardcore. Εξαίρεση αποτελεί το επικό hallowed ground με ξεκίνημα αλά Marilyn Manson. Επίσης δεν υπάρχει τίποτε από ηλεκτρονική υποβοήθηση, γεγονός που δίνει στα κομμάτια τη γεύση που πήραμε και στις εδώ εμφανίσεις τους. Για τυχόν διαχωριστικές ταμπέλες οι BIOHAZARD έχουν εκφραστεί ότι δεν πρέπει να υπάρχουν όταν η μουσική μιλά στην καρδιά.

Τα λίγα σόλα, χωμένα μέσα στον χαμό από τις κιθάρες, παραπέμπουν λίγο σε Entomped, και αυτό το αναφέρω απλα για να διευκολύνω λίγο το στίγμα του ήχου των BIOHAZARD. To ότι στο κλείσιμο του δίσκου επαναλαμβάνουν τη φράση never forgive never forget, όσο και αν είναι φόρος τιμής για την απώλεια αγαπημένων φίλων, το συνδυάζω με το ότι υπάρχει και κυκλοφορία με τα ίδια ακριβώς κομμάτια με τον αυτό τίτλο στις ΗΠΑ.

Η ουσία είναι ότι το 2003 μας ήρθε δυναμικά!

Καλή Χρονιά.

Κυριάκος Σκορδάς