Acid Mothers Temple 28/11/2004 ΑΝ 7/12/2004

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΡΘΡΟ ΣΥΝΤΑΧΘΗΚΕ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΟΛΗ
ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ

Τι έχασαν όσοι δεν ήταν στο ΑΝ την Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2004;

Έχασαν μια χαμηλή πτήση με HONDA σε ηλεκτρικές γέφυρες προς το πουθενά, έχασαν ένα 3ωρο ταξίδι πάνω σε σπειροειδείς κυματομορφές από νέον, έχασαν μια ευκαιρία για καρδιοχτύπι και αγωνία...

ΚΟΛΥΜΠΩΝΤΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΟΥΠΑ ΣΑΚΕ

Οι 4 σαμουράι του space-rock μάς κέρασαν μεγάλη μπουκιά σούσι που έπεσε βαρύ για πολλούς και μετρήσαμε απώλειες πριν το τέλος του live. Κι εγώ ο ίδιος το σκέφτηκα σοβαρά σε πολλές περιστάσεις. Τα ρούχα μου πάλλονταν από την ένταση, κιθαριστικές ριπές με διαπερνούσαν ασταμάτητα μεχρι εξάντλησης και το αίσθημα χασίματος ήταν τέτοιο ώστε να απωλέσεις μπάλα και μπούσουλα.

Το ιαπωνικό κουαρτέτο, σε κατάσταση διευρυμένης συνείδησης, δούλεψε σωστά και με επιμονή προκειμένου να μας σπρώξει σε ικανοποιητικό επίπεδο φρικαρίσματος. Η χρήση της ιαπωνικής γλώσσας στα τραγούδια τους ήταν καθοριστική βέβαια αλλά και οι πολλές εναλλαγές, από ψυχεδελικό ροκ μέχρι υπνωτιστικές ψαλμωδίες μέχρι αυτοσχεδιασμούς(;) κάθε είδους (άραγε το ρεσιτάλ ρεψίματος ήταν στο πρόγραμμα;)

ΚΙ Ο Ε.Τ. ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ

Θα μπορούσαν να περνούν πάνω από τα κεφάλια μας UFO και όλη η αρμάδα του Babylon 5 και να μας παίζει φλογέρα το ολόγραμμα του Timothy Leary και καθόλου περίεργα δε θα μας φαίνονταν.

Κάθε κρεσέντο των συνθέσεων των AMT λειτουργούσε σαν δίνη που ήθελε να σε τραβήξει στην ¨άλλη πλευρά¨, κάθε κιθαριστική ομοβροντία (ο Kawabata είναι απίστευτος κιθαρίστας) ήθελε να σε γονατίσει.

Πραγματική εμπειρία, δυνατή, ψυχεδελική, ξεκινώντας από το άνοιγμα των οριζόντων σου και συνεχίζοντας μέχρις ότου σου βγει η ψυχή! Όλα ευπρόσδεκτα!

Όπως άλλωστε έχουν δηλώσει παλιότερα οι Acid Mothers Temple , ο στόχος τους είναι ένας: Να κάνουν ´Τrip Μusic´...

Αριστοτέλης Ζ.