ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ – ΝΙΚΟΣ ΒΕΛΙΩΤΗΣ 13/5/2005 Μύλος, Ξυλουργείο 18/5/2005

Ο Γιάννης Αγγελάκας δε χρειάζεται συστάσεις. Πέρα από την πορεία του με τις Τρύπες μας έχει δείξει ότι είναι ένα ανήσυχο πνεύμα και όλοι όσοι μεγαλώσαμε με τα τραγούδια και τα γραπτά του γενικότερα το ξέρουμε πολύ καλά.

O Νίκος Βελιώτης είναι ένας γνωστός τσελίστας, ιδίως από τις διάφορες συνεργασίες του με ονόματα όπως ο Μιχάλης Δ., ο Coti K και ο Blaine Reininger. Δύο κομμάτια που άκουσα τον δίσκο με βάλανε αμέσως στο πνεύμα της συνύπαρξης των δύο σπουδαίων αυτών μουσικών, οι οποίοι βέβαια μαζί με άλλους εκλεκτούς συνεργάτες ανεβήκανε την παρασκευή το βράδυ στην σκηνή του Ξυλουργείου. Το οποίο Ξυλουργείο πρέπει να πω ότι ήτανε δυστυχώς ολίγον τι ακατάλληλο για να φιλοξενήσει μια τέτοιου είδους και ύφους συναυλία, δεδομένου ότι δεν υπήρχε περίπτωση να μην είναι sold out. Αγγελάκας είναι αυτός, έχει το κοινό του. Το οποίο κοινό –δυστυχώς πάλι- είχε μέσα του μια μικρή μεν, έντονα όμως υπαρκτή δε μειοψηφία που δεν κατάλαβε ότι σε τέτοιες παραστάσεις δεν έρχεσαι για να πιάσεις κουβεντούλα και μάλιστα μεγαλόφωνα με τους φίλους σου.

Τέλος πάντων.. Οι Ανάσες Των Λύκων λοιπόν ηχήσανε στα αυτιά μας. Τρία διαφορετικών διαστάσεων έγχορδα, το μηχάνημα του διαβόλου που κοινώς αποκαλείται ηλεκτρονικός υπολογιστής και φυσικά ο ποιητής-τραγουδιστής. Μια οθόνη στο πλάι όπου μετά από τις οπτικές συνοδείες των κομματιών το “ευχαριστούμε πολύ” ερχότανε βιντεοσκοπημένο από το παρελθόν. Όπως και η εισαγωγή και η υπόκλιση του φινάλε.

Η μουσική ξυλουργείου όμως που παρήγαγαν οι δώδεκα χορδές και τα συνοδευτικά τους μηχανήματα ήτανε όσο "παρών" γινότανε. Δάκτυλα, δοξάρια, τρέμολα, πιτσικάτα, στακάτα, τριξίματα, οτιδήποτε περνούσε από το μυαλό του τρίου κατέληγε σε ήχους και νότες που η συνηθισμένη σας ορχήστρα ούτε καν θα φανταζότανε. Όλα σε απόλυτη αρμονία με την γνωστή θεματολογία του Αγγελάκα. Και πλέον ο κόσμος που αυτός μόνο ξέρει να περιγράφει και να ερμηνεύει απέκτησε ένα διαφορετικό ήχο. Όπως και τότε με το Υπέροχο Τίποτα, έτσι και τώρα δεν μπορώ παρά να κάνω την απόλυτη ησυχία όταν ανασαίνουνε οι λύκοι. Αφουγκραστείτε τους όλοι σας.

Γιώργος Γoργογέτας